InloggenAanmelden
Pizan›Blog›Geboorte
Geboorte4 min leestijd15 november 2026

Babyboek van het eerste jaar: wat schrijf je erin, maand na maand

Je begint het babyboek in de kraamweek, en je vindt het halfleeg terug op de tweede verjaardag. De oplossing is niet meer schrijven: het is één zin schrijven, op het goede moment.

Een hand zet een babyboek met de titel LILY op een plank in een kinderkamer; op de cover zit een meisje op de schouders van een ouder, erachter een mobile en een spijlenbedje

Het boek van Lily, op de plank. Op de cover zit een meisje op de schouders van een ouder, op een loopbrug. Achter het boek: de mobile en het spijlenbedje.

De regel van één zin

Je hebt de tijd en de energie niet om een dagboek bij te houden. Houd één zin bij. Eentje, één keer per week, in de notities van je telefoon, met de datum erbij.

“12 maart. Lachte voor het eerst hardop, om de hond.” Tweeënvijftig van zulke zinnen maken een compleet eerste jaar. En maak elke maand op dezelfde dag een foto op dezelfde plek: in dezelfde stoel, naast dezelfde beer. Je ziet haar in één oogopslag groeien.

Vóór de geboorte

Dit hoofdstuk schrijf je nu, of nooit. Over een jaar ben je het vergeten.

  • Hoe je het nieuws hoorde, en aan wie je het als eerste vertelde.
  • De namen die afvielen, en waarom.
  • Waar je zin in had, en waar je niet tegen kon.
  • De babykamer: wie het bedje in elkaar zette, welke kleur de muren hadden.
  • Een brief van elk van de ouders, om later open te maken.

De dag van de geboorte

Schrijf de feiten op, allemaal, ook de feiten die onbelangrijk lijken. Daar vraagt ze naar als ze tien is.

  • Het tijdstip, het gewicht, de lengte.
  • Het weer, en de dag van de week.
  • Wie erbij was, wie als eerste belde.
  • Het eerste wat je tegen haar zei.
  • Wat er op de radio was, wat er op de voorpagina van de krant stond.
  • De rit naar huis, en wie er reed.

Maand na maand: wat je noteert

Elk kind gaat zijn eigen tempo. Noteer de data zonder ze met die van andere kinderen te vergelijken: dit boek vertelt haar verhaal.

Van de geboorte tot drie maanden

  • De eerste glimlach, en voor wie.
  • Haar bijnamen, allemaal, ook de gekke.
  • De nachten: wie eruit ging, wat haar rustig maakte.
  • De eerste kraamvisite, en wie haar als eerste vasthield.

Van vier tot zes maanden

  • De eerste schaterlach, en waar die door kwam.
  • Het eerste hapje, en het gezicht dat ze erbij trok.
  • Het ding dat ze niet losliet.
  • Het eerste uitstapje ver van huis.

Van zeven tot negen maanden

  • De dag dat ze ging zitten, en daarna vooruitkwam, op haar eigen manier.
  • De eerste tandjes.
  • Haar spelletjes: kiekeboe, trommelen, dingen laten vallen.
  • Wie ze herkent, voor wie ze bang is.

Van tien tot twaalf maanden

  • Haar eerste woordjes, opgeschreven zoals ze ze zegt.
  • Haar eerste stapjes, of haar pogingen.
  • Wat ze al begrijpt.
  • De eerste verjaardag: de taart, de visite, haar reactie op het kaarsje.

Wat iedereen vergeet op te schrijven

De eerste keren vind je altijd terug. Wat verloren gaat, is het gewone.

  • Het ritueel van het slapengaan: het liedje, de volgorde van de handelingen.
  • De verhaspelde woorden, voordat ze ze goed zegt.
  • Waar ze altijd om moest lachen.
  • Wat misging: de fles die omviel in de trein, het slaapje van tien minuten.
  • Waar je om drie uur 's nachts naar keek.
  • Wat een brood kostte, hoe de kraamhulp heette, in welke auto jullie reden.

Over twintig jaar is dat de pagina die ze hardop voorleest.

De foto's: drie regels

Fotografeer haar samen met iemand. Een baby alleen op een wit laken lijkt op alle baby's. In de armen van haar overgrootmoeder wordt de foto onvervangbaar.

Kom zelf voor de lens. De ouder die de foto's maakt, staat op geen enkele: geef de telefoon één keer per week aan iemand anders.

Bewaar er weinig. Tien foto's per maand zijn genoeg om een jaar te vertellen, en je kiest ze makkelijker in de maand zelf dan helemaal aan het eind.

Laat de anderen schrijven

Een babyboek met één stem mist de helft van het verhaal. Vraag ieder om een pagina.

  • Aan opa en oma: “De dag dat ik hoorde dat jij zou komen.”
  • Aan de peetoom of peettante, of een oom of tante: “Wat ik je beloof.”
  • Aan de grote broer of zus: wat hij of zij dicteert, woord voor woord.
  • Aan de andere ouder: zijn of haar versie van de nacht van de geboorte, die nooit dezelfde is als de jouwe.

Opa en oma hebben vaak veel te vertellen, en niet alleen over de baby. Het is een goed moment om hun deze dertig vragen te stellen.

Veelgestelde vragen

Wanneer begin je aan een babyboek?

Wanneer je wilt, ook als je laat bent. De foto's in je telefoon hebben een datum, en de berichten die je in het eerste jaar naar de familie stuurde, vormen al een dagboek: lees ze terug, alles staat erin.

Een invulboek of een gedrukt boek?

Een invulboek bewaart je handschrift, en er bestaat maar één exemplaar van. Een gedrukt boek stel je samen uit je foto's en je notities, en elke opa en oma kan er een krijgen. Niets belet je om allebei te doen.

Wat doe je na het eerste jaar?

Doorgaan, maar lichter: één zin per maand, en op elke verjaardag een foto op dezelfde plek. En later een verhaal waarin ze zelf de hoofdrol speelt.

Gratis om te beginnen

Begin aan je boek

Maak je account aan, of probeer het eerst zonder account.

Geschreven verhalen en gelezen foto's: onbeperkt
Eén geïllustreerde omslag cadeau
1 GB ruimte voor je herinneringen, video's en stemmen inbegrepen
Één dierbare die herinneringen toevoegt
Gratis$ 0